YA VASİÛL MAĞFİRE
Sonsuz bağışlama ve mağfiret sahibi.
EBCEDİ: 1493
İnsanın yaşam takviminin en önemli başlığı olan affın ve af sonrası lütuf bularak yenilenmenin zikridir. Af, insanın en büyük ödülüdür muhakkak. Ancak sonrasındaki yolu da çizen zikirdir.
Çünkü insanın her zaman bir yola ve kapıya ihtiyacı vardır. İnsanın manevî vatanı yolu ve yolun sonunda varıp açtığı kapıdır. Bu zikir size yollar ve kapılar açar.
İnsanın her daim sebebe ihtiyacı vardır. Eğer ki sebepsiz kaldığınız anları kârdan sayarsanız, yanılırsınız. Boşluktaki insan en kolay kandırılan, uyutulan ve yoldan çıkarılandır. Sizi her daim diri tutacak zikirler arasındadır.
Ömrü uzatan ve genişlik getiren zikirler arasındadır. Zihnin, kalbin, göğsün, imkanların ve yaşamın genişliği her canlı için nefes gibidir.
Nefesin genişliği insanı yüceltir ve rahatlatır. Rahatlık boşluğa düşmek değil, dolu bir şekilde her boşluğu doldurmaktır. Dolmamış her boşluk sizin zaafınız olarak yaşar.
Kaderi güzelleştiren ve zenginlik getiren bir enerji alanı oluşturur. Kazanırken başka, harcarken başka kişilere dönüşürüz. Zikir sizi bu anlamda dengeye ve en güzel kapıların açıldığı döngüye ulaştırır.
Sadece sizin değil, sizin için edilmiş güzel dualarında kapıları açılır. İnsanda dünyaya belirlenmiş bir yoldan ve kapıdan gelmiştir.
Bilinir ki insan müebbet yolcudur. Siz ne yolu hafife alın ne de kapıları çalmaktan çekinin. Faydanıza olan olaylar ve kişilerle aynı kapıda bulunursunuz.
İstiğfar kelimesi de mağfiret ile aynı kökten gelir. İçinde olup göremediğimiz olayların iç yüzünü ve eksi taraflarını gösteren, koruyan ve kurtaran zikirlerdendir. Bazen içinde olursunuz ve içten içe maddi ve manevî anlamda çökersiniz. Size orada ışık olacak bir rahmet pınarıdır.
Allah Vasiû’dur, Gaffar’dır, Gafur’dur. Bunları zikretmek bize ne kazandırır derseniz hem affın hem hafifliğin hem de arınmanın levhalarını görmüş ve yaşamış olursunuz.
Bazı halleri yaşamak gerekir. Zamanın içinde yuvarlanan bizler için görmek gerekir. Çünkü zaman, insanların kaybı ve pişmanlığı olma yolunda cömerttir.
Bazen af beklersiniz ancak bazen ise siz affedersiniz. Genellikle bizim affettiğimiz olaylarda tam arınma yaşanmayabilir. Diliniz affeder ancak içinizde sönmemiş parçalar kalabilir. Affetmeyi öğrenmek ve onun nimetlerini en güzel şekilde yaşamak için de okunur.
İlaç niyetine kullandığımız yerler, mekanlar veya sarıldığımız insanlar, arkadaşlar olur. Birçoğu zehirdir. Dışarıdan güzel ancak içeriden öldürücü olduğunu göremeyiz. Onlara bağımlı hale gelmek bile aslında her geçen gün küçüldüğümüzü anlatır. Bu zikir sizi kendinizle tedavi olmanızı ve şifanın sadece Allah’tan olduğunu bilince öğretme gücüdür. İnsan kendini tedavi ederken yalnız değildir. Allah her daim yakın ve gözetleyendir.
Bilinmezlikleri temizler. Çünkü daha önce yapılmış ve tamamlanmamış her şey bize bir şüphe öğretir. Evham ve endişe içimizden birisi gibi olup en küçük şeylere bile karışmaya başlar. Bu karmaşa, bilinmezlik ve belirsizlik sizi görünmez hastalıklara iter. Zikir bu anlamda temizleyici ve iyileştiricidir.
Bu zikir şifayı elinizin hemen altında bekleyen bir güce dönüştürür. İnsan dert aradığı vakit hemen bulur. Ancak pozitif ve şifa veren şeyleri bulmak kolay değildir.
Mutlaka yola çıkmak ve aramak gerekir. Ancak size neyin ne zaman iyi geldiğini bilmek ve ezber etmek büyük güçtür.
Allah kullarını her daim affeder. O’ndan af dilemeyi ve o aftan bir şeyler öğrenmeyi bir bilinç haline getirin. Sonsuz şefkatli ve lütfu büyük olan Allah’ın adıyla…
İbrahim Halil Çelik
Gökyüzünü Öpmek Mümkün 2
Ashab-ı Venüs Akademi
